Σε κάποιο στρατόπεδο έγινε αλλαγή διοικητή, και κοιτώντας έξω από το διοικητήριο ο καινούργιος διοικητής βλέπει ένα στρατιώτη μέσα στο καυτό ήλιο να φυλάει σκοπιά δίπλα σε ένα παγκάκι.
- Τι φυλάει εκεί ο σκοπός; ρωτάει τον υποδιοικητή.
- Δεν ξέρω κ. διοικητά λέει αυτός την ονομάζουμε σκοπιά παγκάκι και τη βρήκα κι εγώ πριν 5 χρόνια που ήρθα. Να πάρουμε τον προ 10ετιας διοικητή να ρωτήσουμε;
Τον παίρνουν τηλέφωνο αλλά κι αυτός δεν ήξερε κι έτσι το βρήκε πριν 15 χρόνια, ο επόμενος τα ίδια, και ο μεθεπόμενος τα ίδια κοκ. Μετά από καμία δεκαριά τηλεφωνήματα πέφτουν σε κάποιον απόστρατο στρατηγό και ακολουθεί ο εξής διάλογος:
- ΔΙΟΙΚ. Στρατηγέ μου σας τηλεφωνώ από το στρατόπεδο τάδε μήπως θυμάστε ένα παγκάκι έξω από το γραφείο σας;
- ΣΤΡΑΤ. Ναι βέβαια.
- ΔΙΟΙΚ. Μήπως θυμάστε που βάλατε και ένα σκοπό να το φυλάει;
- ΣΤΡΑΤ. Ναι το θυμάμαι, αλλά ποιο είναι το πρόβλημα;
- ΔΙΟΙΚ. Δεν καταλαβαίνω γιατί ακόμη υπάρχει αυτή η Σκόπια;
- ΣΤΡΑΤ. Εγώ την έβαλα την τελευταία μέρα πριν πάρω μετάθεση. Καλά ρε παιδιά ακόμα δεν στέγνωσε το παγκάκι;;;!!!
