Ένα ασύλληπτο θεατρικό σκηνικό όπου τραπέζια από ρητίνη και έπιπλα της δεκαετίας του ’60 έχουν τοποθετηθεί γύρω από ένα μπαρ με σουρεαλιστικές καμπύλες που παραπέμπει τόσο στον Νταλί όσο και στην αρχιτεκτονική της Ζάχα Χαντίντ. Αξιοσημείωτες είναι και οι τουαλέτες, με επένδυση από γυάλινο δάπεδο και τοίχους καλυμμένους με καθρέφτες.
Η μουσική κυμαίνεται από το hip hop και το R&B ως το reggeaton και τη house, ενώ η είσοδος στο κλαμπ δεν περιλαμβάνει κόκκινο χαλί, αλλά «μυστικές πόρτες» που επιτρέπουν στους θαμώνες με τα supercars να κάνουν θριαμβευτική άφιξη μέσα στην πίστα.
